Foirm chuardtha

เฉลยธรรมบัญญัติ 3

ความ​พ่าย‍แพ้​ของ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บา‌ชาน

(กดว.21:31-35)

1“เรา​จึง​หัน​ขึ้น​ไป​ยัง​ทาง​สู่​บา‌ชาน แล้ว​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บา‌ชาน​ทรง​ออก​มา​สู้‍รบ​กับ​เรา พร้อม‍ด้วย​ประ‌ชา‍ชน​ทั้ง‍หมด​ของ​พระ‍องค์​เพื่อ​สู้‍รบ​ที่​เอ‌เดร‌อี 2แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​ข้าพ‌เจ้า​ว่า ‘อย่า​กลัว​เขา​เลย เพราะ​เรา​ได้​มอบ​เขา​และ​ประ‌ชา‍ชน​ทั้ง‍หมด​รวม​ทั้ง​แผ่น‍ดิน​ของ​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​เจ้า​แล้ว และ​เจ้า​จะ​ทำ​กับ​เขา​เหมือน​อย่าง​ที่​ได้​ทำ​กับ​สิ‌โหน​กษัตริย์​คน​อา‌โม‌ไรต์​ซึ่ง​อยู่​ที่​เฮช‌โบน’ 3พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​เรา​จึง​ทรง​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​เรา ทั้ง​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บา‌ชาน​และ​ประ‌ชา‍ชน​ทั้ง‍สิ้น​ของ​เขา และ​พวก‍เรา​ได้​ฆ่า​พวก‍เขา​จน​ไม่‍มี​เหลือ 4เวลา​นั้น​เรา​ยึด​เอา​เมือง​ทั้ง‍หมด​ของ​เขา​รวม​หก‍สิบ​เมือง ไม่‍มี​เหลือ​สัก​เมือง​เดียว​ซึ่ง​เรา​ไม่‍ได้​ยึด​มา​จาก​พวก‍เขา ดิน‍แดน​ทั้ง‍สิ้น​แห่ง​อาร‌โกบ ซึ่ง​เป็น​อาณา‌จักร​ของ​โอก​ใน​บา‌ชาน 5เมือง​เหล่า‍นี้​ทั้ง‍สิ้น​เป็น​เมือง​ที่​มี​กำ‌แพง​สูง มี​ประตู มี​ดาล‍ประตู และ​ยัง​มี​หมู่‍บ้าน​อีก​มาก​ที่​ไม่‍มี​กำ‌แพง 6เรา​ได้​ทำ‍ลาย​พวก‍เขา​อย่าง​สิ้น‍เชิง ได้​ทำ‍ลาย​พวก​ผู้‍ชาย ผู้‍หญิง​และ​เด็ก​ใน​ทุก​เมือง เหมือน​เรา​ทำ​ต่อ​สิ‌โหน​กษัตริย์​แห่ง​เฮช‌โบน​นั้น 7แต่​ฝูง‍สัตว์​ทั้ง‍หมด​และ​ของ‍ริบ​จาก​เมือง​เหล่า‍นั้น เรา​แย่ง‍ชิง​มา​เป็น​ของ​เรา 8เวลา​นั้น​เรา​ยึด​แผ่น‍ดิน​จาก​มือ​ของ​กษัตริย์​ทั้ง‍สอง​ของ​คน​อา‌โม‌ไรต์ ผู้​อยู่​ฟาก​ตะ‌วัน‍ออก​ของ​แม่‍น้ำ​จอร์‌แดน ตั้ง‍แต่​แม่‍น้ำ​อาร‌โนน​ถึง​ภูเขา​เฮอร์‌โมน 9(ภูเขา​เฮอร์‌โมน​นั้น​ชาว​ไซ‌ดอน​เรียก​ว่า​สี‌รี‌ออน และ​ชาว​อา‌โม‌ไรต์​เรียก​ว่า​เส‌นีร์) 10คือ​เมือง​ทั้ง‍หมด​ใน​ที่‍ราบ‍สูง​และ​กิ‌เล‌อาด​ทั้ง‍หมด และ​บา‌ชาน​ทั้ง‍หมด จน‍ถึง​เมือง​สา‌เล‌คาห์​และ​เมือง​เอ‌เดร‌อี ซึ่ง​เป็น​เมือง​แห่ง​อาณา‌จักร​ของ​โอก​ใน​บา‌ชาน 11(ด้วย​ยัง​เหลือ​อยู่​แต่​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บา‌ชาน​ซึ่ง​เป็น​พวก​เร‌ฟา‌อิม นี่‍แน่ะ เตียง​นอน​ของ​ท่าน​ทำ​ด้วย​เหล็ก เตียง​นอน​นั้น​ไม่‍ได้​อยู่​ที่​เมือง​รับ‌บาห์​ของ​คน​อัม‌โมน​หรือ ยาว​ถึง​สี่​เมตร กว้าง​เกือบ​สอง​เมตร​ตาม​มาตร‌ฐาน​การ​วัด)

12“แผ่น‍ดิน​นี้​ที่​พวก‍เรา​ยึด‍ครอง​ได้​เวลา​นั้น คือ​ตั้ง‍แต่​อา‌โร‌เออร์​ซึ่ง​อยู่​ริม​แม่‍น้ำ​อาร‌โนน และ​แดน​เทือก‍เขา​กิ‌เล‌อาด​ครึ่ง‍หนึ่ง​กับ​เมือง​ใน​พื้น​ที่​นั้น ข้าพ‌เจ้า​ให้​แก่​เผ่า​รู‌เบน​และ​เผ่า​กาด 13ส่วน​กิ‌เล‌อาด​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่​กับ​บา‌ชาน​ทั้ง‍หมด ซึ่ง​เป็น​อาณา‌จักร​ของ​โอก คือ​ดิน‍แดน​อาร‌โกบ​ทั้ง‍หมด ข้าพ‌เจ้า​ให้​แก่​เผ่า​มนัส‌เสห์​ครึ่ง​เผ่า (บา‌ชาน​ทั้ง‍หมด​นั้น​เรียก‍ว่า​ดิน‍แดน​ของ​พวก​เร‌ฟา‌อิม 14ยา‌อีร์​บุตร​เผ่า​มนัส‌เสห์​ตี​ได้​ดิน‍แดน​อาร‌โกบ​ทั้ง‍หมด คือ​เมือง​บา‌ชาน​จน‍ถึง​เขต‍แดน​เมือง​ของ​ชาว​เก‌ชูร์ และ​เมือง​ของ​ชาว​มา‌อา‌คาห์) และ​เรียก​ชื่อ​เมือง​เหล่า‍นั้น​ตาม​ชื่อ​ของ​ตน​ว่า ฮาว‌โวท‌ยา‌อีร์ จน‍ถึง​ทุก​วัน‍นี้ 15เมือง​กิ‌เล‌อาด​นั้น​ข้าพ‌เจ้า​ให้​แก่​มา‌คีร์ 16ส่วน​เผ่า​รู‌เบน​และ​เผ่า​กาด​นั้น ข้าพ‌เจ้า​ให้​ดิน‍แดน​ตั้ง‍แต่​กิ‌เล‌อาด​ถึง​แม่‍น้ำ​อาร‌โนน ถือ​เอา​กลาง​แม่‍น้ำ​เป็น​เขต‍แดน​เรื่อย‍มา​ถึง​แม่‍น้ำ​ยับ‌บอก อัน​เป็น​เขต‍แดน​ของ​คน​อัม‌โมน 17ทั้ง​บริ‌เวณ​ที่‍ราบ​ด้วย มี​แม่‍น้ำ​จอร์‌แดน​เป็น​พรม‍แดน​ตั้ง‍แต่​ทะเล​คิน‌เน‌เรท+ ​จน‍ถึง​ทะเล​แห่ง​อา‌รา‌บาห์ คือ​ทะเล​ตาย ที่‍ราบ​แถบ​เนิน‍เขา​ปิส‌กาห์​ซึ่ง​อยู่​ทิศ​ตะ‌วัน‍ออก

18“เวลา​นั้น​ข้าพ‌เจ้า​บัญชา​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​ว่า ‘พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​ให้​พวก‍ท่าน​ยึด‍ครอง​แผ่น‍ดิน​นี้ แต่​ทหาร​พร้อม​รบ​ทั้ง‍สิ้น​ของ​ท่าน จง​ถือ​อาวุธ​ยก​ข้าม​ไป​ก่อน​คน​อิสรา‌เอล​ผู้​เป็น​พี่‍น้อง​ของ​ท่าน 19ส่วน​ภรรยา บุตร​เล็กๆ กับ​ฝูง‍ปศุ‌สัตว์​ของ​ท่าน​(เพราะ​ข้าพ‌เจ้า​ทราบ​อยู่​แล้ว​ว่า ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​มี​ฝูง‍ปศุ‌สัตว์​จำ‌นวน​มาก) จง​อยู่​ใน​เขต​เมือง​ที่​ข้าพ‌เจ้า​ยก​ให้​พวก‍ท่าน​นั้น​ก่อน 20จน‍กว่า​พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ประ‌ทาน​การ​หยุด‍พัก​แก่​พี่‍น้อง​ของ​ท่าน ดัง​ที่​ประ‌ทาน​แก่​ท่าน​แล้ว จน​พวก‍เขา​จะ​ยึด‍ครอง​แผ่น‍ดิน ซึ่ง​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​ท่าน​ประ‌ทาน​แก่​เขา​ที่​ฟาก​ตะ‌วัน‍ตก​ของ​แม่‍น้ำ​จอร์‌แดน แล้ว​พวก‍ท่าน​แต่‍ละ‍คน​จึง​จะ​กลับ‍มา​ยัง​ที่​อยู่​ของ​ตน ซึ่ง​ข้าพ‌เจ้า​ได้​ให้​แก่​ท่าน​แล้ว’+ 21เวลา​นั้น​ข้าพ‌เจ้า​สั่ง​โย‌ชู‌วา​ว่า ‘นัยน์‍ตา​ของ​ท่าน​ได้​เห็น​ทุก‍อย่าง​ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​พวก‍ท่าน​ทรง​ทำ​กับ​กษัตริย์​ทั้ง‍สอง​นั้น​แล้ว ดัง‍นั้น​พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​ทำ​กับ​อาณา‌จักร​ทั้ง‍สิ้น​ซึ่ง​ท่าน​จะ​ข้าม​ไป​อยู่​เช่น‍เดียว‍กัน 22ท่าน‍ทั้ง‍หลาย​อย่า​กลัว​พวก‍เขา​เลย เพราะ​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​พวก‍ท่าน​จะ​ทรง​สู้‍รบ​เพื่อ​ท่าน‍ทั้ง‍หลาย’

โม‌เสส​มอง‍ดู​คา‌นา‌อัน​จาก​ปิส‌กาห์

23“เวลา​นั้น​ข้าพ‌เจ้า​อ้อน‍วอน​พระ‍ยาห์‌เวห์​ว่า 24‘พระ‍ยาห์‌เวห์​องค์‍เจ้า‍นาย พระ‍องค์​เพิ่ง​ทรง​สำแดง​ความ​ยิ่ง‍ใหญ่​และ​พระ‍หัตถ์​อัน​ทรง​ฤทธิ์​ของ​พระ‍องค์​แก่​ผู้‍รับ‍ใช้​ของ​พระ‍องค์ เพราะ​มี​พระ‍เจ้า​องค์​ไหน​เล่า​ใน​สวรรค์ หรือ​ใน​แผ่น‍ดิน​โลก​ที่​ทรง​สามารถ​ทำ​กิจ‍การ​ต่างๆ และ​การ​อิทธิ‌ฤทธิ์​เหมือน​พระ‍องค์​ทรง​กระ‌ทำ 25ขอ​ทรง​อนุญาต​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​ข้าม​ไป​ดู​แผ่น‍ดิน​ดี​ที่​อยู่​ฟาก​ตะ‌วัน‍ตก​ของ​แม่‍น้ำ​จอร์‌แดน ดู​แดน​เทือก‍เขา​งด‍งาม​และ​เล‌บา‌นอน​ด้วย’ 26แต่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​พระ‍พิโรธ​ต่อ​ข้าพ‌เจ้า เพราะ​พวก‍ท่าน​เป็น​เหตุ พระ‍องค์​จึง​ไม่​ทรง​ฟัง​ข้าพ‌เจ้า และ​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​กับ​ข้าพ‌เจ้า​ว่า ‘พอ​แล้ว เจ้า​อย่า​พูด​เรื่อง‍นี้​กับ​เรา​อีก‍ต่อ‍ไป 27เจ้า​จง​ขึ้น​ไป​ถึง​ยอด​ปิส‌กาห์​และ​มอง‍ดู​ทิศ​ตะ‌วัน‍ตก ทิศ​เหนือ ทิศ​ใต้ และ​ทิศ​ตะ‌วัน‍ออก แล‍ดู​แผ่น‍ดิน​นั้น​ด้วย​นัยน์‍ตา​ของ​เจ้า เพราะ​เจ้า​จะ​ไม่‍ได้​ข้าม​แม่‍น้ำ​จอร์‌แดน​นี้+ 28แต่​เจ้า​จง​กำ‍ชับ​โย‌ชู‌วา จง​หนุน​ใจ​และ​เสริม​กำลัง​เขา​ให้​เข้ม‍แข็ง เพราะ​เขา​จะ​ต้อง​นำ‍หน้า​ชน‍ชาติ​นี้​ข้าม​ไป และ​จะ​ทรง​ให้​เขา​เข้า​ยึด‍ครอง​แผ่น‍ดิน​ที่​เจ้า​มอง‍เห็น​นั้น’ 29ฉะนั้น​พวก‍เรา​จึง​ยับ‍ยั้ง​อยู่​ใน​หุบ‍เขา​ตรง‍ข้าม​กับ​เบธ‌เป‌โอร์

ฉบับมาตรฐาน

พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับมาตรฐาน 2011

สงวนลิขสิทธิ์ 2011 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย

The Holy Bible – Thai Standard Version 2011

Copyright © 2011 Thailand Bible Society

More Info | Version Index